وحشت از عشق که نه ، ترسم از فاصله هاست

 وحشت از غصه که نه ، ترسم از خاتمه هاست

 ترس بیهوده ندارم ، صحبت از خاطره هاست

 صحبت از کشتن ناخواسته عاطفه هاست

 کوله باری پر از هیچ ، که بر شانه ماست

 گله از دست کسی نیست ، مقصر دل دیوانه ماست . . .
 .
.
.
در این سرای بی کسی ، کسی به در نمی زند

 به دشت پر ملال ما ، پرنده پر نمی زند
.
.
.
در کاخ مجلل خبر از عشق مجو / که سعادت همه در کلبه درویشان است
.
.
.
نبردی از وفا یک ذره بویی / به هر ساعت شوی مایل به سویی

 فقط یک نکته میگویم قبول کن / عزیزم واقعا بی چشم و رویی !!!

.
.
.
در دفتر زندگیت برای سفید ماندن صفحه ی غصه هات همیشه دعا می کنم  . . .

.
.
.
هوا داره سرد میشه ، مواظب باش کسی از سردی هوا به گرمی قلبت پناه نبره !

.
.
.
انسانها به هر چی زیاد نگاه می کنند شبیه همان می شوند

 و حتما تو شبهای زیادی به ماه نگاه کردی !

.
.
.
من به خط و خبری از تو قتاعت کردم / قاصدک کاش نگویی که خبر یادت نیست . . .
.
.
.
در دفتر دل، ياد تو سرمشق من است / يادم نرود ياد تو تکليف من است
.
.
.
بي تو آغاز ميکنم من روزهاي زرد را / اشک و آه و ناله ها و درد را / مينويسم بي تو بودن هاي من پايانم است / بي تو حامل ميشوم اندوه و اشک سرد را
.
.
.
( نوشتم دوستت دارم، پرانتز را نبستم، بگذار اين حقيقت تا ابد جريان بيابد..
.
.
.
کاش به جاي جدايي، مردن بود، چون مردن يک لحظه است و جدايي ذره ذره مردن
.
.
.
يه کفش همه ي وجودشو فداي کسي ميکنه که پا تو دلش ميذاره،... کفشتم رفيق!
.
.
.هر آنچه خواستم نيامد به دست، چون که بيگانه بودم به اين دنياي پست، پي آب بودم کوزه به دست، چون که آب يافتم، کوزه شکست
.
.
.
عجب موجود سخت جاني ست دل! هزار بار تنگ ميشود، ميشکند، ميسوزد، ميميرد و باز هم برايت ميتپد
.
.
.
اگر دلبر ز من دلگیر باشد /  علاج رفتنش شب گیر باشد

به پابوس تو دلبر خواهم آمد /  اگر در گردنم زنجیر باشد . . .
.
.
.
زندگی وقتی قشنگه که دلی برای دلی تنگ میشه

الان زندگیم خیلی قشنگه !
.
.
.
با آنکه ز ما هیچ زمان یاد نکردی / ای آنکه نرفتی دمی از یاد ، کجایی . . . ؟
.
.
.
در مشرق عشق دشت خورشید تویی / در باغ نگاه یاس امید تویی

در بین هزار پونه آنکس که مرا / چون روح نسیم زود فهمید تویی . .
.
.
.
یک جام پر از شراب دستت باشد / تا حال من خراب دستت باشد

این چند هزارمین شب بی خوابیست / ای عشق فقط حساب دستت باشد . . .
.
.
.
زندگی با تو چه زیباست نمیدانی تو / دل من غرق تمناست نمیدانی تو

شوق دیدار تو در باغ دلم میشکفد / بلبل مست تو تنهاست نمیدانی تو

جز تو کس نیست که من منتظر او باشم / دل من منتظر توست نمیدانی تو  . . .
.
.
.
چو ماه از کام ظلمت ها دمیدی / جهانی عشق در من آفریدی

دریغا ، با غروب نابهنگام / مرا در دام ظلمت ها کشیدی . . .
.
.
.
شبی پر کن از بوسه ها ساغرم / به نرمی بیا همچو جان در برم

تنم را بسوزان در آغوش خوش / که فردا نیابند خاکسترم . . .
.
.
.
خانه های جدول زندگیم را دستان مهربانت یک به یک پر کرد

و رمز جدول چنین بود: دوستم بدار . . .